Necip Fazıl’ın Anneme Mektup Şiiri Teması ve Çözümlemesi

Necip Fazıl’ın Anneme Mektup Şiiri Teması ve Çözümlemesi

TEMA: Gurbet teması işlenmiştir. Gurbette olan bir insanın karamsar psikolojisini şair ustalıkla dile getirmiştir.

ANNEME MEKTUP

Ben bu gurbete ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.

Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Gözlerim kapanıp daldığım zaman,
Yeniden yollara düzülmekteyim.

Son günüm yaklaştı görünesiye,
Kalmadı bir adım yol ileriye;
Yüzünü görmeden ölürsem diye,
Üzülmekteyim ben, üzülmekteyim.

ÇÖZÜMLEME: Şair gurbette olan bir insanın karamsar psikolojisini ortaya koymaktadır. Vatanından ve annesinden ayrı kalmanın acısı onu her geçen gün biraz daha yıpratmaktadır. Gün geçtikçe zayıflıyor ve sanki bir ölü gibi mezarda yattığını düşünüyor. Şiirin başlığından anlaşılacağı gibi anne özlemi şaire büyük acılar yaşatmasına neden oluyor. Bu özlemler içerisinde sadece anneye duyulan özlem yok tabii ki. Belki yar , belki bir arkadaş veya vatan sevgisi olabilir.

Şairi gurbette bulunuşun ızdırabı her geçen gün biraz daha eritip bitirmektedir. Gündüzleri, yola koyulup sevdiklerini görme hayali kuran şairi, geceleri de rüyaları rahat bırakmamaktadır. Aslında şair bu rüyalardan memnundur ve bu rüyaları her gece göreceği hissiyle yatmaktadır.

Ve ölüm… Şair, ölüme yaklaştığını hissetmesi gerçeğiyle karşı karşıya kalmıştır. Atacak bir adımı olamamak yani, kendi yaşamının bitmek üzere oluşu ve ölümle yüz yüze gelmek şairi üzmemesine rağmen annesini göremeden öleceği korkusuna kapılması şairi en çok üzen ve yıpratan bir gerçektir.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir