Edebiyat-ı Cedide dönemi Bağımsız Sanatçıları

Edebiyat-ı Cedide dönemi Bağımsız Sanatçıları

 

  Hüseyin Rahmi Gürpınar(1864-1944): Bu dönemde yaşamasına karşın dil ve seçtiği konular nedeniyle diğerlerinden ayrılır. “Sanat sanat içindir.” Görüşünü benimsemiştir. Ele aldığı konuları, “meddah” ağzıyla, renkli, canlı ve sade bir dille sunar.

Yapıtları: Şık, iffet, şıpsevdi, mürebbiye, metres, kuyruklu yıldız altında bir izdivaç, nimetşines, tesadüf, cadı, gulyabani, hakka sığındık, toraman, kadınlar vaizi.

  Mehmet Akif Ersoy(1873-1936): Aruz ölçüsüyle yazmış, toplum sorunlarını yansıtmıştır.  Karşılıklı konuşmalara yer vererek yazdığı manzum öykülerde aruzu konuşma diline ustaca uygular. Bütün şiirleri Safahat adı altında tek kitapta toplanmıştır.

  Ahmet Rasim(1864-1932): Konuşma diline ve ağız özelliklerine bağlı kalarak canlı, etkili bir dille yazdığı fıkra, söyleşi, makale ve anılarında İstanbul halkının yaşayışını, gelenek ve göreneklerini anlatmıştır.

Yapıtları: Şehir mektupları, Gülüp ağladıklarım, Falaka, Gecelerim, güzel Eleni,

Süleyman Nazif(1870-1927): Bu dönemde yaşamasına karşın düşünce ve ruh olarak farklıdır. Sert, alaycı ve kırıcı yergilerin yanında unutulmaz nükteleri ile tanınır.

Yapıtları: Gizli figanlar, firak-ı Irak, batarya ile ateş, çal çoban çal.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir