Cumhuriyet Dönemi Yazarları

Cumhuriyet Dönemi Yazarları

  Halide Edip Adıvar(1884-1974): İkinci Meşrutiyet’in getirdiği özgürlük ortamında, gazete ve dergilere yazdığı yazılar ve meydanlarda yaptığı ateşli konuşmalarla milli şahlanışın önde gelen kişilerinden biri olarak adını duyurdu. İstanbul işgal edilince Kurtuluş Savaşı’na destek vermek amacıyla Anadolu’ya Mustafa Kemal’in yanına gitti. Yazarın Türkçe’si zayıf ve pürüzlü, dili savruk ve özensizdir.

Yapıtları: Raik’in annesi, Seviyye Talip,Handan, Yeni Turan, Ateşten Gömlek, Vurun kahpeye, Sinekli Bakkal, Tatarcık, Kalp Ağrısı, Yol Palas Cinayeti, Zeyno’nun Oğlu, Türk’ün Ateşle İmtihanı, Mor Salkımlı Ev, Kenan Çobanları, Maske ve Ruh

  Yakup Kadri Karaosmanoğlu(1889-1974): Tanzimattan Cumhuriyet’e Türk toplumunun yaşadığı sorunları,siyasal ve sosyal çalkantıları, değişmeleri, acı gerçekleri, kuşak çatışmalarını,halk-aydın çelişkisini, yozlaşmaları, ırmak roman anlayışına uygun bir sıra içinde anlattı.

Yapıtları: Kiralık Konak, Bir Sürgün, Nur Baba, Sodom ve Gomore, Yaban, Ankara, Panorama, Bir Serencam, Milli Savaş Hikayeleri, Rahmet mensur Şiirleri, Okun Ucundan

  Reşat Nuri Güntekin(1889-1956): Konuşma dilinin en yalın ve açık biçimiyle öykü, roman, tiyatro,anı türlerinde yapıtlar verdi. Başlangıçta daha çok bireysel konuları ele alan yazar, giderek toplumsal konulara yöneldi. Yurdun çeşitli yörelerindeki karşıt görünüşleri, törelerden ve batıl inançlardan gelen çarpıklıkları,yanlışlıkları, içten bir anlatımla sundu.

Yapıtları: Çalıkuşu, Damga, Yeşil Gece, Acımak, Yaprak Dökümü, Akşam Güneşi, Dudaktan Kalbe,Balıkesir Muhasebecisi, tanrı misafiri, sönmüş yıldızlar.

  Refik Halit Karay(1888-1965): Anı, öykü, fıkra ve siyasal yergilerle tanınan yazar, Milli Mücadeleye karşı olması nedeniyle zaman zaman sürgünler görmüştür. Fecr-i Ati topluluğu içinde yazı hayatına atılan yazar, asıl ününü “memleket hikayeleri” ile yaptı. Dili sade, anlatımı yapmacıksız olan yazar, öykücüğü öykü konularını Anadolu’ya taşıdı.

Yapıtları: Bugünün saraylısı, Yedizin Kızı, Sürgün, Nilgün, Memleket Hikayeleri, Gurbet Hikayeleri.

  Falih Rıfkı Atay(1894-1971): Makaleleri, fıkraları, anıları ve gezi yazılarıyla tanınan yazarın, Türkçe’yi arı, duru, yalın ve özentisiz bir anlatıma kavuşturmada büyük etkinliği olmuştur.

Yapıtları: Eski saat, denizaşırı, Bizim Akdeniz, Taymiş Kıyıları, Hint, Zeytindağı, Çankaya, Ateş ve Güneş

Memduh Şevket Esendal(1893-1952): Süslü ve sanatlı anlatıma özellikle uzak duran yazarın anlatımı duru ve yalındır. Bir durum-kesit öykücüsüdür.

Yapıtları: Ayaşlı ve Kiracıları,  Vassaf Bey, Temiz Sevgiler, Ev Ona Yakıştı, Otlakçı, Mendil Altında

  Peyami Safa(1899-1961): Edebiyatımızda psikolojik roman türünün olgun örneklerini sunan bir yazardır.

Yapıtları: Dokuzuncu hariciye koğuşu, Fatih-harbiye, Sözde kızlar, Bir tereddüdün romanı, Matmazel Noraniye’nin Koltuğu, Yalnızız.

  Sait Faik Abasıyanık(1906-1954): Modern Türk oyuncuların önde gelen yazarıdır. Anlatımda şiirselliğe önem verdi. Dili özentisizdi. Daha çok durumların, yaşam kesitlerinin öyküsünü yazdı.

Yapıtları: Semaver, sarnıç, havada bulut, şahmerdan, mahalle kahvesi, havuz başı, son kuşlar, medar-ı maişet motoru, kayıp aranıyor, şimdi sevişme vakti.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir